O Colectivo Nemo informa da introdución da cría de miñocas arrakinas no noso planeta

     Vigo, Abril 2.001.- O Colectivo Nemo de Fantasía e Ciencia-Ficción, radicado nesta cidade, acaba de finalizar un extenso estudo sobre a introducción da miñoca arrakina no noso planeta.

O Colectivo Nemo instalando -innecesariamente- un batidor para atraer á miñoca.

     O proceso de introducción desta especie vense desenvolvendo hai uns cinco anos, desde que a Cidade de Vigo inicióu esta experiencia piloto no seu término municipal.  Un factor decisivo para a posta en marcha desta iniciativa foron as boas expectativas de aclimatación á terra galega, que desde hai anos ven acollendo con éxito unha longa serie de especies foráneas, desde vexetais como o kiwi ata animais como o avestruz.

Aquí podemos ver a gran confianza cos animais que ten Ana Rodríguez, que acariña a miñoca

     Despois de cuidadosas análises, a zona escollida para viveiro destes maxestosos animais foi unha parcela do bairro da Florida.   Co fin de adaptar o terreo ás características do ecosistema arrakino, levouse a cabo un prolongado acondicionamento do biotopo.  Posteriormente, tras a introducción preliminar de troitas de area, procedeuse ao traslado do primeiro espécimen.  O transporte desde o planeta Arrakis realizouse nunha fragata da Confraría Espacial, cun coste non precisamente módico para as finanzas municipais.

Nesta imaxe podemos comprobar a serenidade e imperturbabilidade cuase orientais das que fai gala Pedro Blanco ao paso da miñoca

A partir dese momento, o equipo científico encargouse da supervisión do viveiro.  A miñoca arrakina, ou lumbricus arrakinsis, é un invertebrado do grupo dos anélidos, que na idade adulta alcanza unha lonxitude de entre cen e catrocentos metros.  Esta especie e moi apreciada por sintetizar a especia "melanxe", unha sustancia que prolonga a vida e expande a consciencia, e que presenta moi boas perspectivas de comercialización dada a sua alta cotización nos mercados interplanetarios.

Observen a total indiferencia de Carlos Balseiro mentras a miñoca pasa por detrás sua a gran velocidade

     Por razons de prudencia, durante a etapa inicial do proxecto ocultouse a orixe extraterrestre do animal, facendoo pasar por un exemplar da especie autóctona lumbricus terrestris, ou miñoca brava, coa que presenta gran similitude de rasgos morfolóxicos.  O maior tamaño da miñoca arrakina explicouse informando que a excelente alimentación foi a causa de que o espécimen crecera mais do que é habitual.

Ainda que a miñoca arrakina é unha especie salvaxe e con moito carácter, é posibel de domar com unha técnica apropriada, como fai aquí Nacho Agulló moi decididamente

Diego Diz fainos unha demostración do seu talento como equilibrista mantendose erguido sobre a miñoca en movimento

Recentemente comprobouse que a aclimatación da miñoca á terra galega é completa.  Os membros do Colectivo Nemo desplazaronse ao viveiro para comprobar in situ o éxito de un proxecto que motivara tan cuantiosas inversións de fondos públicos.

     Observado o éxito da cría desta especie en Galiza, grandes empresas do planeta están a estudar a creación de novos viveiros.  Ante a posibel proliferación de miñocas arrakinas recomendase á poboación que sempre que camiñen por espacios abertos faganno arrítmicamente, para evitar atraer a atención de un exemplar famento.

Aquí vemos ao Fernando Moreiras nun alarde de atrevimento, tomando a Agua da Vida, coa miñoca acudindo ao acontecimento.  ¿Será él o Kwisatz Haderach?.